პრობლემური პოსტები

სხვისთვის ცხოვრება

ფეისბუქზე ყველა ვართ. ვინც არ ვართ, ვერ ვართ. ყოველ შემთხვევაში, ასეთი განცდა მიჩნდება იმ ადამიანის მიმართ, რომლებიც არ არიან ამ სოციალურ ქსელში დარეგისტრირებულები. არადა, ამ ბოლო დროს ვფიქრობ, რომ სწორედ ისინი ცხოვრობენ თავიანთი ცხოვრებით, თავისთვის, და არა-ჩვენ. 554 ფრენდი მყავს. ჩემი ჩათვლით-555. ყველა თუ არა ნახევარი მაინც სრულ ისტერიკაში ვართ ჩავარდნილი: თაგები, ჩექ ინები, შეარები…… Continue reading სხვისთვის ცხოვრება

პრობლემური პოსტები

ბოლო დღეების ისტერია

By Gaga Chkheidze სულ ახლახან, თერთმეტის ნახევარზე სამი 20-22 წლის ბიჭი უმოწყალოდ ურტყამდა ახალგაზრდა ბიჭს მარჯანიშვილის ქუჩაზე, რუსული ეკლესის ახლოს, როგორც თვითონ თქვეს, “სხვანაირი ქცევის” გამო. ჩემმა მეგობარმა მირზამ ძლივს გამობრდღვნა ხელიდან დასისხლიანებული. ქალებიც გამოვარდნილან მაღაზიებიდან დასახმარებლად და ვიღაც ღვთისნიერ (ამ სიტყვის დაწერა მეშინია უკვე) ტაქსისტს გაურიდებია იქაურობისთვის. რეციდივებია თუ მასობრივი შიზოფრენია დაიწყო? ეს სტატუსი… Continue reading ბოლო დღეების ისტერია

მედია პოსტები · პრობლემური პოსტები

Кризис среднего возраста: take or toss?

“ჩემი ცოლის დაქალებს” უყურებთ? ვინც უყურებთ ხომ კარგი, ვინც არა და მოკლედ გეტყვით, რომ დათო გოცირიძის ცხოვრებაში შუა ხნის ასაკის კრიზისმა დაისადგურა, რომელმაც თვალი კბილის ექიმზე დაადგმევინა და ათწლიანი მშვიდი ოჯახი უკანა პლანზე გადააწევინა. ეს არის პრობლემა, რომელიც ნებისმიერს შეიძლება შეემთხვეს. პრობლემა, თავისი არსით, ტრაგედია არაა. ტრაგედიად შეიძლება მისდამი მიდგომა და გადაჭრის გზა იქცეს. ასეა თუ… Continue reading Кризис среднего возраста: take or toss?

დასახარისხებელი პოსტები · პრობლემური პოსტები

განა რამდენს ვითხოვ?

მათხოვრებს სულ ვეხმარები. რა ცუდი სიტყვაა ისე მათხოვარი. ადამიანი, რომელიც მოწყალებას ითხოვს, ასე სჯობს. როდესაც ამ თხოვნით მოდიან, უარს ვერ ვეუბნები და განურჩევლად იმისა, თუ რამდენი მაქვს საფულეში, სულ ვაძლევ. აქვე მინდა აღვნიშნო, რომ ამ პოსტით საკუთარ გულკეთილობას და ხელგაშლილობას სულაც არ ვუსვამ ხაზს. ასე იმიტომ უფრო ვიქცევი, რომ მერე საკუთარ სინდისთან მართალი ვიყო. ეგოიზმი.… Continue reading განა რამდენს ვითხოვ?

as it is · პრობლემური პოსტები · ყველაფერი ჩემ შესახებ

ხელოვნური სიხარული

გუშინ საღამოს პირველად ვიგრძენი, რომ მალე ახალი წელი მოვა და ყველანი ვალდებულები  ვიქნებით ბედნიერები ვიყოთ. უბრალოდ, მოვდიოდი სამსახურიდან სახლში და ამ განათებულ ვიტრინას წავაწყდი:  არ გიფიქრიათ რომ სავალდებულო დღესასწაულები თავზე მოხვეულია? სტერეოტიპებით დახუნძლულია? არ გიგრძვნიათ არაადეკვატური განწყობა? მე ხშირად. განსაკუთრებით, ახალ წელს. თითქოს მთელი საზოგადოება ჩაგძახის, რომ უნდა გერთო! უნდა გიხაროდეს! ბედნიერი უნდა იყო! რეალურად… Continue reading ხელოვნური სიხარული

პრობლემური პოსტები

-_-

აუ, იცით რას ვერ ვიტან ყველაზე მეტად? უცნაურსახელებიანი ადამიანების პირადობებს რომ ასკანერებენ და სოციალურ ქსელებზე დებენ; სივიში ჩასმულ სასაცილო ფოტოებს რომ გამოფენენ; სხვებზე რომ ღადაობენ :@  

პრობლემური პოსტები · უნივერსიტეტი

ხელნაწერთა ღაღადი

ადრე რომელიღაც ჟურნალში უმბერტო ეკოს სტატია წავიკითხე, სადაც ის კალოგრაფიის საკითხებზე და ხელით წერის ჩვევის დაკარგვის საფრთხეზე წერდა. იმ დროისთვის უკვე მეც “საფრთხის” ქვეშ ვიყავი, დღეს კი ეს სტატია მთლიანად ჩემზეა. გუშინწინ გამოცდა ვწერე. დაგვირიგეს თაბახის სამი ფურცელი და უნდა გაგვევსო. ვგრძნობდი, რომ იდეები მომდიოდა, მაგრამ ქაღალდზე გადმოტანა მეზარებოდა, ხელი მეღლებოდა, მაჯა მტკიოდა.. აზრებს ვკვეცდი,… Continue reading ხელნაწერთა ღაღადი