დასახარისხებელი პოსტები

კვირადღე

კვირაა. ნეშენალს ვუსმენ და რაღაცას ვთარგმნი. სახლში მარტო ვარ. გარეთ გრილა, წვიმს. ოთახში არეულობაა, საუზმის შემდეგ არ დამილაგებია. ყველაფერი სულერთია: რასაც ვუსმენ, რასაც ვთარგმნი და ისიც, ოთახში ყველის სუნი რომ დგას და ქლიავს ბუზი აზის.

რაღაც საოცარ მარტოობას ვგრძნობ. არამარტო დღეს, უკვე კაი ხანია. ბოლო პერიოდში ამის გამო შეშფოთებაც დავიწყე. ჩემს მეგობრებთან უხილავ მესიჯებს ვაგზავნი, რომ მიშველონ, მაგრამ არ ესმით, ვერ ხვდებიან, არ მისდით.

პრინციპში, სად უნდა გაიგონ, არავინ აქ აღარაა.

ყველაფერი იმაზე ცუდადაა, ვიდრე ჩანს.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s