as it is

ბაბუაწვერას ღვინო

დილის ათი საათია. ჯერ არ ცხელა, მხოლოდ სასიამოვნო ნიავია. ქუჩაში რომელიღაც ხეზე რამდენიმე ჩიტი ზის და ერთმანეთში ხმამაღლა საუბრობენ. მაგიდაზე ვარდების თაიგული დგას, გვერდით კი ფინჯანი ყავა. ყავისა და ყვავილების სუნი ერთმანეთს ერევა და არც კი ვიცი, რომელი უფრო მეტად მომწონს. მაგიდასთან მე ვზივარ და რეი ბრედბერის “ბაბუაწვერას ღვინოს” ვკითხულობ. ვკითხულობ და ერთი სული მაქვს, მალე მოვიდეს ზაფხული და მალე წავიდე რაჭაში, რათა ისევ შევიგრძნო ის მარტივი ჭეშმარიტებები, რაც იქ მელოდება; ისევ დავბრუნდე ბავშვობაში და ისევ აღმოვაჩინო ბედნიერება ყოველი დღის გათენებაში. მერე, გულდაწყვეტით დავითვალო ზაფხულის დასრულებამდე დარჩენილი დღეები და ნაღვლიანად ამოვიოხრო.

რა დასანანია, ბავშვობაში ამ ბედნიერების სრული სამი თვე მქონდა. ახლა კი… ერთი კვირაც კი არა. ასეა, ვიზრდებით და მარტივი ბედნიერებებიც მცირდება, რაც არ მცირდება-ვერ ვამჩნევთ.

აი, თუნდაც, ეს მშვენიერი დილა. ვერ ვიგრძნობდი მას, რომ არა რეი ბრედბერის წიგნი, რომელიც შემთხვევით ჩამოვიღე თაროდან…

Life is lovely 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s