2. სიარულმა რა ჰქმნა?!

ვაგრძელებ “ჯანსაღი ცხოვრების ერთ კვირას”. წინა პოსტში კვების რაციონზე გწერდით, ახლა მორიგ თემას მივხედოთ.

რამდენიმე წლის წინ მაგრად გავხდი. თან ისე არა, რომ შეხედავ და იფიქრებ, ნეტავი რა ავადმყოფობა აქვს ამ საწყალს გადატანილიო. პირიქით-არასდროს ვყოფილვარ ისე ჯანმრთელი, მხნე და ენერგიული, როგორც მაშინ. ვიყავი ისეთი, როგორიც  უნდა ვყოფილიყავი.

ყველაფერი კი მათემატიკითა და აღმაშენებლის გამზირით დაიწყო. რა საერთო შეიძლება ჰქონდეს ამ საგანს, ქუჩას და ცხოვრების ჯანსაღ წესს? აბიტურიენტობის პერიოდი. იმ წელს ვაბარებდი, მათემატიკაში კი ვემზადებოდი მასწავლებელთან, რომელიც ძველ პლეხანოვზე ცხოვრობდა. შესაბამისად, იქ სიარული  კვირაში რამდენჯერმე, ბოლოს კი ყოველდღე მიწევდა.

ჰო, მანამდე გამხდარი არასდროს მეთქმოდა. პირიქით-წონას მუდმივად ვუჩიოდი, ჩივილის დონეზე-ფიზიკური აქტიურობითაც არ გამოვირჩეოდი. ასე მივაღწიე დამამთავრებელ კლასს.

დავუბრუნდეთ მათემატიკას. მე თვითონ ვაკეში ვცხოვრობ, საიდანაც აღმაშენებელზე ა რ ა ფ ე რ ი არ დადის. ახლა არ ვიცი, მაშინ ნამდვილად არ დადიოდა. ერთადერთი, 59 ნომერი ავტობუსი მიდიოდა მარჯანიშვილამდე. შესაბამისად, სულ მაგას დავყვებოდი. გაკვეთილის მერეც 59-ს უნდა შევხტომოდი, მაგრამ აუხსნელი მიზეზების გამო ისეთი გაჭედილი მოდიოდა, რომ იქ ასვლას ქუჩაშივე ხარაკირის გაკეთება მერჩია. ამიტომაც, დავადებდი თავს და აღმაშენებლიდან მარჯანიშვილისა და ელბაქიძის აღმართის გავლით ვაკეში ფეხით მოვდიოდი. სულ. მაშინ CD პლეიერების ეპოქა იყო და დისკებიც ბლომად მქონდა, რაც გზას ფსიქოლოგიურად მიმოკლებდა.

ასე გავიდა ერთი წელი. ფეხით რამდენი კილომეტრი გავიარე, ღმერთმა იცის. წლის ბოლოს კი შემთხვევით,  მართლა შემთხვევით აღმოვაჩინე, რომ ჩემი მამიდაშვილის ქვედაბოლო შემეკრა (ჩემი მამიდაშვილი ჩემზე, სულ მცირე, ათი კილოთი მაინც გამხდარია).

ეს იყო სრული შოკი. გავგიჟდი. უცებ იღვიძებ  და ხედავ, რომ ძალიან გამხდარი ხარ.  ამის მიზეზი კი ფეხით ამდენი სიარული იყო. სხვას რას დავაბრალო, არ ვიცი: ჭამისთვის რომ არ მომიკლია, ეგ ნამდვილად მახსოვს. გაკვეთილების გარდა კი დიდად არსად მივლია.

ამიტომ, მიეძალეთ სიარულს. ყოველდღე მინიმუმ ნახევარი საათით სწრაფი სიარული ფორმაშიც ჩაგაყენებთ, განწყობასაც გაგიუმჯობესებთ, მხნედაც იქნებით და არც კამეჩის სინდრომი არ შეგაწუხებთ.

1. სწორი კვების პრინციპები

ჯანსაღი ცხოვრების წესი სწორი კვების გარეშე წარმოუდგენელია. დღეს სწორედ ამ თემაზე მინდა გესაუბროთ და ჩემი გამოცდილება გაგიზიაროთ.

რას ვჭამთ?

ალბათ, ყველაფერს. თავს არაფერში ვიზღუდავთ. ან, პირიქით-ათასნაირ დიეტებზე ვართ და ნერვულ უჯრედებს ზედმეტ წონასთან ერთად ვკლავთ. აქვე გეტყვით, რომ მკაცრი დიეტით დაკლებული წონა ბუმერანგივით უკან ბრუნდება, ნერვები კი-არა. ამიტომ, გაუფრითხილდით თავს და კვების ოქროს შუალედი იპოვეთ.

ზოგადად, ადამიანის ტვინი ისეა მოწყობილი, რომ რასაც აუკრძალავ, მაინცდამაინც ის უნდება. საკუთარ თავთან წინააღდემგობაში მოსვლა და ცდუნებისგან თავის შეკავება საკმაოდ დიდ სტრესთან არის დაკავშირებული. როდესაც სხვადასხვა დიეტებს ვიცავდი, მუდამ ვიღრინებოდი, გაღიზიანებული და ნერვებაშლილი ვიყავი. ყველაფერი კი იმით მთავრდებოდა, რომ გემრიელი სადილის შემდეგ დიეტის გაგრძელებას უტოპიური “ორშაბათისკენ”  (რომელიც არასდროს დგებოდა) ვდებდი.

ალბათ, ასე ხართ თქვენც. შეიძლება, ჩემგან განსხვავებით უკეთესი ნებისყოფა გაქვთ და თავს იკავებთ, მაგრამ, აღიარეთ, რომ საკმაოდ რთული პროცესია. აი, ზუსტად ასეთ ამბებში ვიყავი, როდესაც კალორიების დიეტა ფორუმელი ნენოსგან აღმოვაჩინე. პრინციპში, დიეტას შეცდომით ვუწოდებ: ის ჩემთვის, უბრალოდ, სწორი კვებაა, რომლისგანაც არავინ არ ზარალდება, ზედმეტი წონის გარდა.

რაში მდგომარეობს კალორიების თვლის პრინციპი? ნებისმიერ პროდუქტს გააჩნია კალორიების გარკვეული რაოდენობა. მათი მოძიება ინტერნეტის მეშვეობით ადვილად შეიძლება, რამდენიმე ქართულ საიტს აქაც დაგიგდებთ:

ვარიანტი #1
ვარიანტი #2

რამდენი კალორია უნდა მიიღოს ადამიანმა დღეში იმისთვის, რომ წონა შეინარჩუნოს? ან დაიკლოს? ან, ასეთებიც არიან, მოიმატოს?

Counting Calories

ამ საიტის მეშვეობით შეძლებთ იმის გამოანგარიშებას, თუ რამდენი კალორია გჭირდებათ (მე, მაგალითად, დღეში 1200 კალორია “გამომიწერა”). რას რამდენი კალორია აქვს ხომ უკვე ვიცით? ჰოდა, შეგვიძლია მივირთვათ ყველაფერი, და მაინც დავიკლოთ! საქმე ისაა, რომ ბალანსირებული კვებით საჭმლის მომნელებელი სისტემა წესრიგდება, იღებთ სასურველ საკვებს და თან ზომიერად. ეს ყველაფერი ფორუმელმა ნენომ გატესტა და ძალიანც კმაყოფილია. მეც ვიცავ და ვუერთდები მას, საკმაოდ ეფექტური და მარტივი გზაა.

ოღონდ, არ ელოდოთ სწრაფ შედეგს. კალორიების თვლით დაიკლებთ ნელა, გამოზომილად, მაგრამ სამუდამოდ (ახლა, ზომიერების გრძნობა თუ დაკარგეთ და გაგიჟდით და გადაირიეთ, შეიძლება ისევ გასუქდეთ). როგორც წესი, კალორიების თვლით დაკლებული წონა ადვილად არ ბრუნდება, რადგან იკლებთ არა ორგანიზმიდან წყლის გამოდევნის, არამედ ცხიმების წვის ხარჯზე.

თუკი წონის დაკლება არ გსურთ და, უბრალოდ, გსურთ ჯანსაღად იკვებოთ, იგივე კალორიებს გირჩევთ. ამ გზით არც არაფერს მოიკლებთ და არც არაფერი მოგენატრებათ. სამაგიეროდ, ორგანიზმი ზუსტად იმდენ საკვებს მიიღებს, რამდენიც სჭირდება.მოვიმარჯვოთ ელექტრო-სასწორები და ზუსტად განვსაზღვროთ ჩვენი ულუფა. პირველი კვირა ჭირს, მერე იზეპირებ კალორიებს და თვალის ზომაც ვარჯიშდება.

სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე ჩემი მინი-პროექტის პირველ თემად სწორი კვება ამერჩია. სულ რომ მენჯებიდან ამოვხტეთ ვარჯიშით და ფიტნეს-კლუბებში დავაღამოთ, თუ საკვების მხრივაც არ შევუწყვეთ ხელი, შედეგს ვერანაირად ვერ მივიღებთ.

პ.ს. ჩემი 1200 კალორია მიღებულია ^_^

What’s the story morning glory

გუშინ ვფიქრობდი, ყველა დღე ერთმანეთს რატომ ჰგავს-თქო. დღეს კი ქამელეონის პოსტი წავიკითხე და,დაე, დავითაგავ თავს და გეტყვით, როგორია ჩემი ერთი, ჩვეულებრივი დღე.

მაღვიძარა ცხრის ნახევარზე ირთვება. ო, როგორ მძულს! კიდევ უფრო მძულს ის, რომ ჩემს ტელეფონს სენსორული ეკრანი აქვს და ძილში თ სადმე მომიხვდა თითი ან ითიშება და გვიან მეღვიძება, ან ხმას უწევს და გიჟივით ყვირის, ან ვიბრაცია ერთვება და გულს მიხეთქავს და ა.შ.  მგონი ის დროა, ტრადიციული მაღვიძარის შეძენაზე ვფიქრობდე.

ასეა თუ ისე, ცხრას რომ თხუთმეტი აკლია, მაშინ ვდგები. ფაჯნარაში ხან ქარია, ხან მზე და  ხან წვიმა. ისე, რა მნიშნელობა აქვს, ყველა ვარიანტში უნდა მოვემზადო და სამსახურში წავიდე. იყო დრო სკოლაში წასასვლელად ვდგებოდი, მერე უნივერსიტეტში, ახლა სამსახურში. დილის პროცედურები ერთი და იგივეა.

ცხრა საათამდე ვიცვამ. ჩაცმას ორი წუთი უნდა, არჩევას 10. დრეს-კოდის გამო არ შემიძლია დახეული ჯინსებითა და კეტებით სიარული. ამიტომ, არჩევანს პერანგსა და კლასიკურ შარვალზე ვაკეთებ და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ვუხამებ. ამ უკანასკნელს ისე შევეჩვიე, რომ წინა შაბათს კეტებში ფეხი სერიოზულად მეტკინა. თმებს სადად ვივარცხნი და საათს და პატარა საყურეებს ვიკეთებ.

შემდეგ ვიდუღებ ყავას.

ბლოგზე არ მიხსენებია, მაგრამ უკვე მესამე კვირაა, რაც კალორიების დიეტაზე ვარ. ეს ჩემი რეკორდია. არცერთი დიეტა ხუთ დღეზე მეტი არ დამიცავს, ეს უკანასკნელი კი ძალიან მომწონს. მივირთმევ ყველაფერს, უბრალოდ, ვწონი და კალორიებს ვუთვლი. ამიტომ, დილით შემიძია თავს უფლება მივცე და ერთი ფინჯანი ყავა დავლიო. 50 კალორიად.

ყავის შემდეგ სადილს ვიმზადებ. მოგეხსენებათ, სამსახურში ჭამა ცოტა პრობლემურია. განსაკუთრებით რთულია მაშინ, როდესაც ოფისის გარშემო ერთ მაღაზიას ვერ იშოვი წამლად. გატყუებთ, ერთი მარკეტი ნამდვილად არის, ოღონდ არასდროს არაფერი არ აქვთ. პაკეტის ყავაც კი. ხაჭოსა და რძის პროდუქტებზე აღარაფერს ვამბობ. ამიტომ, საღამოს მეორე დღის საჭმელზე ზრუნვა მიწევს.

სადილად ხან ხაჭო  მაქვს, ხან მაკარონი, ხან სენდვიჩი, ხან სალათა, ხან 40 თეთრიანი სუპი. რაც მტავარია, ყველაფერი აწონილ-გაზომილია. მთავარია დღიურ 1200 კალორიას არ გადავცდე. ამ  ყველაფერს კონტეინერებში ვალაგებ და ჩანთაში ვდებ.

გასვლამდე კიდევ 20 წუთია დარჩენილი. დრო მაქვს და Dead to the world-ს ვკითხილობ. რა ვქნა, სანამ ივნისი მოვა და True Blood-ის მეოთხე სეზონი გამოვა, წიგნებით ვიქცევ თავს. თან, დამიჯერეთ, წიგნის ერიკი სუუუულ სხვაა ^_^

ათს რომ თხუთმეტი აკლია, სამსახურში მივდივარ. ველოდები ჩემს საყვარელ ყვითელ ავტობუსს (ვერ ვიტან), პატიოსნად ვიღებ ბილეთს და ათზე ოფისში ვარ. ათიდან შვიდამდე დროის შუალედი შეგვიძლია გამოვტოვოთ. ვმუშაობ და ეს სამუშაო ყოველდღე ერთნაირია. შუადღეს ამოვიღებ ჩემს კონტეინერს და გემრიელად მივირთმევ ჩემს უგემურ, გაციებულ სადილს.

ორშ/ოთხ/პარასკევს ლექციები მაქვს და სამსახურიდან მივდივარ. ათ საათამდე გათიშული ვდევარ და სახლში მოვბობღავ. ამ დღეებში ძალიან ვიღლები და ძალიან ბევრს ვწუწუნებ. თუ ლექციები არ მაქვს, მაშინ ჩემი BF მომაკითხავს და ვნახულობ. ამ შემთხვევაშიც მაგრად ვიღლები, მაგრამ სასიამოვნო დაღლა მაინცაა

როგორც წესი, სახლში 10-11 საათზე მოვდივარ. ვიმარაგებ ხილს და ვუყურებ How I met your mother-ს. რამდენიმე სერიას, ახალი ძალებით მავსებს. მერე, ამ ახალი ძალებით ვატრიალებ ჰულა-ჰუპს და ვიგლიჯავ მუცელს.

ბოლოს, ვწვები და ვიძინებ. სადღაც პირველ-ორ საათზე. ღამით ვნახულობ საშინელ სიზმრებს და რამდენჯერმე მეღვიძება. დილით კი ჩემი სენსორული მაღვიძარა ისევ რეკს და ყველაფერი თავიდან იწყება.

აბა, ვის გაქვთ ჩემნაირი ერთფეროვანი და მოსაწყენი დღე?

Japanise it

ამ ბოლო დროს ადამიანებს ორად ვყოფ:

1) რომლებიც კარგად გრძნობენ თავს საკუთარი წონის ფონზე და იხდენენ

2)რომლებიც ცუდად გრძნობენ თავს საკუთარი წონის ფონზე და ვერ იხდენენ.

მე, სამწუხაროდ, მეორე კატეგორიაში გავდივარ. ისევ!!! არადა, წინა ჩანაწერების  მიხედვით მიზანს მივაღწიე და ზედმეტი კილოგრამები დავიფერთხე. მაგრამ ჩვენ ხომ არჩევანის წინაშე ვდგავართ: ან არ უნდა გავხდეთ, ან მთელი ცხოვრება წონა ვაკონტროლოთ. მე ვირჩევ მეორეს : ) და ვემხრობი დაკლებული წონის შენარჩუნების თეორიას, რომლის ასრულებაშიც სამსახურმა (<3)  შემიშალა ხელი: დამერღვა რეჟიმი და საკვების კონტროლი ვეღარ შევძელი. თან ნერვულმა სისტემამაც მიმტყუნა და საკუთარ თავს საჭმელების ერთი თვე მივუძღვენი (ზედმეტი კილოგრამებიც )

ჩემი ახალი დიეტის შთაგონება მიშკა გახდა, ჩემი ჯგუფელი. მან ზუსტად ორი კვირის განმავლობაში შეძლო იაპონური დიეტის დაცვა და შვიდი კილოს დაკლება! როდესაც ვსვამდით, მიშკა რძეს მიირთმევდა. ვქეიფობდით და ფოლგიდან მოხარშულ თევზს ჭამდა.  გადავხედე ამ იაპონურ დიეტას. ძირითადად, სასარგებლო საჭმელებისგან შედგება: თევზი, ხორცი, ბოსტნეული, ხილი, რძის ნაწარმი… თან საკმაო რაოდენობით.

შევძლებ?

ჩემმა მეთოდმა გაამართლა: ბლოგზე დიეტის დღიურის წარმოება საკმაოდ ეფექტურია. უფრო პატიოსნად იცავ და მკითხველებისთვის ნედლი შედეგების გამხელა გინდა.

ასე რომ, წავიდა იაპონური დიეტა : ) უფრო სწორედ, ხვალ წავა. საღამოს კი დაწვრილებითი ცნობებით შემოგიერთდებით.

გკოცნით, თქვენი ზედმეტწონიანი (ჯერჯერობით!)  Dissolved Girl

Day 6: უთხარი “არა” ცდუნებებს

დიეტის პირველ ეტაპზე იწყება საშინელება: ერთად გინდება ჩიფსები, ხაჭაპურები, ხინკლები, მაკდონალდსები, ნაყინები და ყველა ის ბოროტება, რომელიც ჩვენს მუცელსა თუ თეძოებში პოვებს ადგილს. გძინავს-საჭმელი გესიზმრება; გღვიძავს-სასუსნავებისკენ გაგირბის ხელი და ფიქრი; მარკეტში შეხვალ და მაწვნის მაგივრად ფუნთუშები გინდა რომ იყიდო (აქვე უფასო რეკლამა გუდვილის ფრანგულ ფუნთუშებს. ვინც ამ პოსტს კითხულობთ და დიეტაზე არ ხართ ხვალ ჩემს სახელზე ერთი ცალი შეჭამეთ) და ა.შ.
ეს ეტაპი რამდენიმე დღის წინ დამიდგა. გადავირიე ხინკალზე, რომელიც რამდენიმე თვეა, რაც არ მომდომებია. ვიძახდი, იქითა კვირაში რამდენიმე ცალს შევჭამ-თქო მაგრამ არა! არ დავეცემი ასე : )
ჩიზბურგერი მენატრება ძალიან, ორი ლულას კარტოფილი, პანეტერიას პიცა, ლუკა პოლარეს ნაყინები და გუდვილის სასუსნავები. მაგრამ ჯერჯერობით ვუძლებ.
ისე, დამიჯერეთ, საკამრისია რამდენიმე კვირა უარი თქვათ კონკრეტულ საკვებზე, რომ მერე აღაც გინდებათ მისი ჭამა. მაგალითად, თეთრი პური. უზომოდ მიყვარს. ყველაფერი მიყვარს, რაც ცომისგან მზადდება. მაგრამ წინა დიეტის მერე თეთრ პურს პრინციპულად აღარ ვჭამ. როცა ვხედავ ეგრევე ზედმეტი კილოგრამები და ქონები წარმომიდგება თვალწინ-რაღა მაჭმევს! იგივე დამემართა შაქარზე, დღემდე “სახარინით” ვსვამ ყავას.
მოკლედ, მთავარია გიყვარდეს შენი სხეული, როგორც თაამ თქვა. და მოუარო.
მისი მოვლა დილიდან დავიწყე, ვარჯიშზე ვიყავი. გავწყდით წელში. ვიხტუნავეთ, გავიჭიმეთ, გამოვიჭიმეთ, მუცლის პრესები ვაკეთეთ და ტრენაჟორები დავიპყარით. ძალიან დავიღალე, მეორე დღე იყო და სრული დატვირთვით ვივარჯიშე. აერობიკიდან ორი საათის განმავლობაში არ მიჭამია, მარტო გრეიფრუტის წვენს ვსვამდი (ისევ თათას რჩევით) და ტელევიზორს ვუყურებდი. მერე მაწვნიანი წიწიბურა (თუ წიწიბურიანი მაწონი) მივირთვი, უშაქრო ყავა დავლიე და ისევ წიწიბურა დავაყოლე ლექციებიდან დაბრუნებულმა შევჭამე ორი ნაჭერი მოხარშული ორაგული, ორი ცალი ვაშლი და ერთი გრეიფრუტი. ახლა ცოტა ტყემლის ტყლაპს ვწიწკნი და დილამდე არაფრის ჭამას არ ვაპირებ. იმედია, გავძლებ.
მოკლედ, ჯერჯერობით კარგი გოგო ვარ და ვამაყობ ჩემი თავით.
ჰო, მართლა: მწარე საყვედური ჩემს მეგობარ მამაკაცს, რომელიც ყოველ საღამოს დამათრევს სხვადასხვა გემრიელ ადგილებში და ხელს უწყობს ჩემი ფორმის დაკარგვას! თუკი ამ პოსტს წაიკითხავ, გაითვალისწინე, რომ ბანანები ჩემი რაციონიდან ამოვიღე და ახლა მანქანაში მწვანე ვაშლები დამახვედრე ხოლმე :* მიყვარხარ : )