2. სიარულმა რა ჰქმნა?!

ვაგრძელებ “ჯანსაღი ცხოვრების ერთ კვირას”. წინა პოსტში კვების რაციონზე გწერდით, ახლა მორიგ თემას მივხედოთ.

რამდენიმე წლის წინ მაგრად გავხდი. თან ისე არა, რომ შეხედავ და იფიქრებ, ნეტავი რა ავადმყოფობა აქვს ამ საწყალს გადატანილიო. პირიქით-არასდროს ვყოფილვარ ისე ჯანმრთელი, მხნე და ენერგიული, როგორც მაშინ. ვიყავი ისეთი, როგორიც  უნდა ვყოფილიყავი.

ყველაფერი კი მათემატიკითა და აღმაშენებლის გამზირით დაიწყო. რა საერთო შეიძლება ჰქონდეს ამ საგანს, ქუჩას და ცხოვრების ჯანსაღ წესს? აბიტურიენტობის პერიოდი. იმ წელს ვაბარებდი, მათემატიკაში კი ვემზადებოდი მასწავლებელთან, რომელიც ძველ პლეხანოვზე ცხოვრობდა. შესაბამისად, იქ სიარული  კვირაში რამდენჯერმე, ბოლოს კი ყოველდღე მიწევდა.

ჰო, მანამდე გამხდარი არასდროს მეთქმოდა. პირიქით-წონას მუდმივად ვუჩიოდი, ჩივილის დონეზე-ფიზიკური აქტიურობითაც არ გამოვირჩეოდი. ასე მივაღწიე დამამთავრებელ კლასს.

დავუბრუნდეთ მათემატიკას. მე თვითონ ვაკეში ვცხოვრობ, საიდანაც აღმაშენებელზე ა რ ა ფ ე რ ი არ დადის. ახლა არ ვიცი, მაშინ ნამდვილად არ დადიოდა. ერთადერთი, 59 ნომერი ავტობუსი მიდიოდა მარჯანიშვილამდე. შესაბამისად, სულ მაგას დავყვებოდი. გაკვეთილის მერეც 59-ს უნდა შევხტომოდი, მაგრამ აუხსნელი მიზეზების გამო ისეთი გაჭედილი მოდიოდა, რომ იქ ასვლას ქუჩაშივე ხარაკირის გაკეთება მერჩია. ამიტომაც, დავადებდი თავს და აღმაშენებლიდან მარჯანიშვილისა და ელბაქიძის აღმართის გავლით ვაკეში ფეხით მოვდიოდი. სულ. მაშინ CD პლეიერების ეპოქა იყო და დისკებიც ბლომად მქონდა, რაც გზას ფსიქოლოგიურად მიმოკლებდა.

ასე გავიდა ერთი წელი. ფეხით რამდენი კილომეტრი გავიარე, ღმერთმა იცის. წლის ბოლოს კი შემთხვევით,  მართლა შემთხვევით აღმოვაჩინე, რომ ჩემი მამიდაშვილის ქვედაბოლო შემეკრა (ჩემი მამიდაშვილი ჩემზე, სულ მცირე, ათი კილოთი მაინც გამხდარია).

ეს იყო სრული შოკი. გავგიჟდი. უცებ იღვიძებ  და ხედავ, რომ ძალიან გამხდარი ხარ.  ამის მიზეზი კი ფეხით ამდენი სიარული იყო. სხვას რას დავაბრალო, არ ვიცი: ჭამისთვის რომ არ მომიკლია, ეგ ნამდვილად მახსოვს. გაკვეთილების გარდა კი დიდად არსად მივლია.

ამიტომ, მიეძალეთ სიარულს. ყოველდღე მინიმუმ ნახევარი საათით სწრაფი სიარული ფორმაშიც ჩაგაყენებთ, განწყობასაც გაგიუმჯობესებთ, მხნედაც იქნებით და არც კამეჩის სინდრომი არ შეგაწუხებთ.

1. სწორი კვების პრინციპები

ჯანსაღი ცხოვრების წესი სწორი კვების გარეშე წარმოუდგენელია. დღეს სწორედ ამ თემაზე მინდა გესაუბროთ და ჩემი გამოცდილება გაგიზიაროთ.

რას ვჭამთ?

ალბათ, ყველაფერს. თავს არაფერში ვიზღუდავთ. ან, პირიქით-ათასნაირ დიეტებზე ვართ და ნერვულ უჯრედებს ზედმეტ წონასთან ერთად ვკლავთ. აქვე გეტყვით, რომ მკაცრი დიეტით დაკლებული წონა ბუმერანგივით უკან ბრუნდება, ნერვები კი-არა. ამიტომ, გაუფრითხილდით თავს და კვების ოქროს შუალედი იპოვეთ.

ზოგადად, ადამიანის ტვინი ისეა მოწყობილი, რომ რასაც აუკრძალავ, მაინცდამაინც ის უნდება. საკუთარ თავთან წინააღდემგობაში მოსვლა და ცდუნებისგან თავის შეკავება საკმაოდ დიდ სტრესთან არის დაკავშირებული. როდესაც სხვადასხვა დიეტებს ვიცავდი, მუდამ ვიღრინებოდი, გაღიზიანებული და ნერვებაშლილი ვიყავი. ყველაფერი კი იმით მთავრდებოდა, რომ გემრიელი სადილის შემდეგ დიეტის გაგრძელებას უტოპიური “ორშაბათისკენ”  (რომელიც არასდროს დგებოდა) ვდებდი.

ალბათ, ასე ხართ თქვენც. შეიძლება, ჩემგან განსხვავებით უკეთესი ნებისყოფა გაქვთ და თავს იკავებთ, მაგრამ, აღიარეთ, რომ საკმაოდ რთული პროცესია. აი, ზუსტად ასეთ ამბებში ვიყავი, როდესაც კალორიების დიეტა ფორუმელი ნენოსგან აღმოვაჩინე. პრინციპში, დიეტას შეცდომით ვუწოდებ: ის ჩემთვის, უბრალოდ, სწორი კვებაა, რომლისგანაც არავინ არ ზარალდება, ზედმეტი წონის გარდა.

რაში მდგომარეობს კალორიების თვლის პრინციპი? ნებისმიერ პროდუქტს გააჩნია კალორიების გარკვეული რაოდენობა. მათი მოძიება ინტერნეტის მეშვეობით ადვილად შეიძლება, რამდენიმე ქართულ საიტს აქაც დაგიგდებთ:

ვარიანტი #1
ვარიანტი #2

რამდენი კალორია უნდა მიიღოს ადამიანმა დღეში იმისთვის, რომ წონა შეინარჩუნოს? ან დაიკლოს? ან, ასეთებიც არიან, მოიმატოს?

Counting Calories

ამ საიტის მეშვეობით შეძლებთ იმის გამოანგარიშებას, თუ რამდენი კალორია გჭირდებათ (მე, მაგალითად, დღეში 1200 კალორია “გამომიწერა”). რას რამდენი კალორია აქვს ხომ უკვე ვიცით? ჰოდა, შეგვიძლია მივირთვათ ყველაფერი, და მაინც დავიკლოთ! საქმე ისაა, რომ ბალანსირებული კვებით საჭმლის მომნელებელი სისტემა წესრიგდება, იღებთ სასურველ საკვებს და თან ზომიერად. ეს ყველაფერი ფორუმელმა ნენომ გატესტა და ძალიანც კმაყოფილია. მეც ვიცავ და ვუერთდები მას, საკმაოდ ეფექტური და მარტივი გზაა.

ოღონდ, არ ელოდოთ სწრაფ შედეგს. კალორიების თვლით დაიკლებთ ნელა, გამოზომილად, მაგრამ სამუდამოდ (ახლა, ზომიერების გრძნობა თუ დაკარგეთ და გაგიჟდით და გადაირიეთ, შეიძლება ისევ გასუქდეთ). როგორც წესი, კალორიების თვლით დაკლებული წონა ადვილად არ ბრუნდება, რადგან იკლებთ არა ორგანიზმიდან წყლის გამოდევნის, არამედ ცხიმების წვის ხარჯზე.

თუკი წონის დაკლება არ გსურთ და, უბრალოდ, გსურთ ჯანსაღად იკვებოთ, იგივე კალორიებს გირჩევთ. ამ გზით არც არაფერს მოიკლებთ და არც არაფერი მოგენატრებათ. სამაგიეროდ, ორგანიზმი ზუსტად იმდენ საკვებს მიიღებს, რამდენიც სჭირდება.მოვიმარჯვოთ ელექტრო-სასწორები და ზუსტად განვსაზღვროთ ჩვენი ულუფა. პირველი კვირა ჭირს, მერე იზეპირებ კალორიებს და თვალის ზომაც ვარჯიშდება.

სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე ჩემი მინი-პროექტის პირველ თემად სწორი კვება ამერჩია. სულ რომ მენჯებიდან ამოვხტეთ ვარჯიშით და ფიტნეს-კლუბებში დავაღამოთ, თუ საკვების მხრივაც არ შევუწყვეთ ხელი, შედეგს ვერანაირად ვერ მივიღებთ.

პ.ს. ჩემი 1200 კალორია მიღებულია ^_^

ჩემი პირველი ბლოგოპროექტი

“ჯანსაღი ცხოვრების წესი”  ყველაზე პოპულარულ ცნებად იქცა.  ჩვენთან თავს არავინ იკლავს სწორი კვებითა და ვარჯიშით, ვერც დილაობით შეხვდებით მორბენალ ადამიანებს და ვერც საღამოს. შესვენების დროს საშაურმეებთან ნამდვილი რიგი დგება, ხოლო სახლიდან წამოღებულ მწვანე სალათს არავინ არ მიირთმევს. ჩვენი ვარჯიში გაჩერებამდე ან მანქანამდე არსებული მანძილია, მერე ვდევართ მთელი დღე და საღამოს იგივე მარშრუტს ვასრულებთ.

მოკლედ, ძალიან მოსაწყენია ასე ცხოვრება, ძალიან! დასანანია, როცა ცხოვრების საუკეთესო წლებს  კამეჩივით ატარებ. მაინც მჯერა, რომ ნელ-ნელა შევიცვლებით და ჯანსაღი ცხოვრების წესი ჩვენთვისაც აქტუალური და მისაღები გახდება.

ანუკი წერდა, რომ ყოველთვის სურდა ბლოგზე რაიმე პროექტის წამოწყება, რომელშიც მკითხველებიც ჩაერთვებოდნენ და ერთად იმჯსელებდნენ. დღეს მომივიდა აზრი, რომ ასეთი პროექტის გაკეთება ხვალიდანვე შემიძლია, სათაურით

ჯანსაღი ცხოვრების ერთი კვირა 

ანუ, ერთი კვირის განმავლობაში ყოველდღე ვივარჯიშებ, ჯანსაღად ვიკვებები, მინიმალურ დროს დავუთმობ კომპიუტერს და ჯდომას (სამსახურში გატარებული დრო არ ითვლება, რა ვქნა) და 22 მაისს, ანუ იქით კვირას დავწერ შედეგებს: ძნელია თუ არა ეს ყველაფერი, რამდენად სასიამოვნოა, რამდენად აქვს აზრი და ა.შ.

კარგი იქნება, თუ ამ პროექტში ყველა ჩავერთვებით და ერთ კვირას მაინც ისე გავატარებთ, როგორც ჯანმრთელი, ახალგაზრდა ადამიანები და არა ოცდამეერთე საუკუნის ქონში და უმოძრაობაში ჩაძირული კამეჩები.

პ.ს. კამეჩებთან ნასინგ ფერსონალ, ეს ისე, ზოგადად. 

 

ახალი მსოფლიო წესრიგი

არა, ახალი მსოფლიო წესრიგი  არ ჩამოყალიბებულა, მე ჩამოვუყალიბე ჩემს თავს ახალი რეჟიმი.

პატარა რომ ვიყავი მინდოდა, რომ ძალიან მალე გავზრდილიყავი: მეკეთებინა ის, რაც მინდოდა და, რაც მთავარია-როცა მინდოდა. ვერ ვიტანდი დილით ერთი და იგივე დროს ადგომას, ერთი და იგივე დროს ჭამას, ერთი და იგივე დროს დაძინებას…

მაგრამ ახლა ვხვდები, რომ ურეჟიმოდ ცხოვრება საშინელებაა და ბედნიერია ის, ვისაც გამომუშავებული აქვს ცხოვრების რიტმი.

დღეიდან: ვიღვიძებ რვის ნახევარზე, რვას რომ 15 აკლია ვიკეთებ ყურსასმენებს და გავდივარ გარეთ სასეირნოდ. ნახევარი საათი დავდივარ სწრაფი ნაბიჯებით, ისეთით, რომ ოფლიანდები და ფეხის კუნთები რომ გტკივდება. მერე მოვდივარ სახლში, ვატრიალებ ჰულა-ჰუპს ერთი ათი წუთით და ვსვამ ყავას, ვემზადები ბლა/ბლა და ათის ნახევარზე სამსახურში მივდივარ.

ჰო, მართლა, კალორიებს  ვითვლი. საუზმეზე ასოცდაათი კალორია მაქვს მიღებული, დამრჩა ათასი

აწი 12 საათზე დავიძინებ და, რაც მთავარია-არანაირი კომპიუტერი არასამუშაო დროს! წიგნები და მაქსიმუმ ჩემი საყვარელი სერიალის ერთი სერია : )

ვნახოთ, როგორ გავქაჩავ <3

What’s the story morning glory

გუშინ ვფიქრობდი, ყველა დღე ერთმანეთს რატომ ჰგავს-თქო. დღეს კი ქამელეონის პოსტი წავიკითხე და,დაე, დავითაგავ თავს და გეტყვით, როგორია ჩემი ერთი, ჩვეულებრივი დღე.

მაღვიძარა ცხრის ნახევარზე ირთვება. ო, როგორ მძულს! კიდევ უფრო მძულს ის, რომ ჩემს ტელეფონს სენსორული ეკრანი აქვს და ძილში თ სადმე მომიხვდა თითი ან ითიშება და გვიან მეღვიძება, ან ხმას უწევს და გიჟივით ყვირის, ან ვიბრაცია ერთვება და გულს მიხეთქავს და ა.შ.  მგონი ის დროა, ტრადიციული მაღვიძარის შეძენაზე ვფიქრობდე.

ასეა თუ ისე, ცხრას რომ თხუთმეტი აკლია, მაშინ ვდგები. ფაჯნარაში ხან ქარია, ხან მზე და  ხან წვიმა. ისე, რა მნიშნელობა აქვს, ყველა ვარიანტში უნდა მოვემზადო და სამსახურში წავიდე. იყო დრო სკოლაში წასასვლელად ვდგებოდი, მერე უნივერსიტეტში, ახლა სამსახურში. დილის პროცედურები ერთი და იგივეა.

ცხრა საათამდე ვიცვამ. ჩაცმას ორი წუთი უნდა, არჩევას 10. დრეს-კოდის გამო არ შემიძლია დახეული ჯინსებითა და კეტებით სიარული. ამიტომ, არჩევანს პერანგსა და კლასიკურ შარვალზე ვაკეთებ და მაღალქუსლიან ფეხსაცმელს ვუხამებ. ამ უკანასკნელს ისე შევეჩვიე, რომ წინა შაბათს კეტებში ფეხი სერიოზულად მეტკინა. თმებს სადად ვივარცხნი და საათს და პატარა საყურეებს ვიკეთებ.

შემდეგ ვიდუღებ ყავას.

ბლოგზე არ მიხსენებია, მაგრამ უკვე მესამე კვირაა, რაც კალორიების დიეტაზე ვარ. ეს ჩემი რეკორდია. არცერთი დიეტა ხუთ დღეზე მეტი არ დამიცავს, ეს უკანასკნელი კი ძალიან მომწონს. მივირთმევ ყველაფერს, უბრალოდ, ვწონი და კალორიებს ვუთვლი. ამიტომ, დილით შემიძია თავს უფლება მივცე და ერთი ფინჯანი ყავა დავლიო. 50 კალორიად.

ყავის შემდეგ სადილს ვიმზადებ. მოგეხსენებათ, სამსახურში ჭამა ცოტა პრობლემურია. განსაკუთრებით რთულია მაშინ, როდესაც ოფისის გარშემო ერთ მაღაზიას ვერ იშოვი წამლად. გატყუებთ, ერთი მარკეტი ნამდვილად არის, ოღონდ არასდროს არაფერი არ აქვთ. პაკეტის ყავაც კი. ხაჭოსა და რძის პროდუქტებზე აღარაფერს ვამბობ. ამიტომ, საღამოს მეორე დღის საჭმელზე ზრუნვა მიწევს.

სადილად ხან ხაჭო  მაქვს, ხან მაკარონი, ხან სენდვიჩი, ხან სალათა, ხან 40 თეთრიანი სუპი. რაც მტავარია, ყველაფერი აწონილ-გაზომილია. მთავარია დღიურ 1200 კალორიას არ გადავცდე. ამ  ყველაფერს კონტეინერებში ვალაგებ და ჩანთაში ვდებ.

გასვლამდე კიდევ 20 წუთია დარჩენილი. დრო მაქვს და Dead to the world-ს ვკითხილობ. რა ვქნა, სანამ ივნისი მოვა და True Blood-ის მეოთხე სეზონი გამოვა, წიგნებით ვიქცევ თავს. თან, დამიჯერეთ, წიგნის ერიკი სუუუულ სხვაა ^_^

ათს რომ თხუთმეტი აკლია, სამსახურში მივდივარ. ველოდები ჩემს საყვარელ ყვითელ ავტობუსს (ვერ ვიტან), პატიოსნად ვიღებ ბილეთს და ათზე ოფისში ვარ. ათიდან შვიდამდე დროის შუალედი შეგვიძლია გამოვტოვოთ. ვმუშაობ და ეს სამუშაო ყოველდღე ერთნაირია. შუადღეს ამოვიღებ ჩემს კონტეინერს და გემრიელად მივირთმევ ჩემს უგემურ, გაციებულ სადილს.

ორშ/ოთხ/პარასკევს ლექციები მაქვს და სამსახურიდან მივდივარ. ათ საათამდე გათიშული ვდევარ და სახლში მოვბობღავ. ამ დღეებში ძალიან ვიღლები და ძალიან ბევრს ვწუწუნებ. თუ ლექციები არ მაქვს, მაშინ ჩემი BF მომაკითხავს და ვნახულობ. ამ შემთხვევაშიც მაგრად ვიღლები, მაგრამ სასიამოვნო დაღლა მაინცაა

როგორც წესი, სახლში 10-11 საათზე მოვდივარ. ვიმარაგებ ხილს და ვუყურებ How I met your mother-ს. რამდენიმე სერიას, ახალი ძალებით მავსებს. მერე, ამ ახალი ძალებით ვატრიალებ ჰულა-ჰუპს და ვიგლიჯავ მუცელს.

ბოლოს, ვწვები და ვიძინებ. სადღაც პირველ-ორ საათზე. ღამით ვნახულობ საშინელ სიზმრებს და რამდენჯერმე მეღვიძება. დილით კი ჩემი სენსორული მაღვიძარა ისევ რეკს და ყველაფერი თავიდან იწყება.

აბა, ვის გაქვთ ჩემნაირი ერთფეროვანი და მოსაწყენი დღე?

2011

ჩემი სურვილები ახალ, 2011 წელს.
მოკლედ, მინდა:
1) მართვის მოწმობის აღება
2) შვედურის კარგად სწავლა
3) რომელიმე ევროპული უნივერსიტეტის გრანტის მიღება ^_^
4) შვიდი კილოს დაკლება
5) სამსახურში დაწინაურება, კიდევ : ))
6) ახალი ციფრული
7) ჩემი ანაბრის საგრძნობლად გაზრდა
8) თრუ ბლადის გიჟური სეზონი ივლისში
9)10)11)უსასრულობა) ბედნიერება

Japanise it

ამ ბოლო დროს ადამიანებს ორად ვყოფ:

1) რომლებიც კარგად გრძნობენ თავს საკუთარი წონის ფონზე და იხდენენ

2)რომლებიც ცუდად გრძნობენ თავს საკუთარი წონის ფონზე და ვერ იხდენენ.

მე, სამწუხაროდ, მეორე კატეგორიაში გავდივარ. ისევ!!! არადა, წინა ჩანაწერების  მიხედვით მიზანს მივაღწიე და ზედმეტი კილოგრამები დავიფერთხე. მაგრამ ჩვენ ხომ არჩევანის წინაშე ვდგავართ: ან არ უნდა გავხდეთ, ან მთელი ცხოვრება წონა ვაკონტროლოთ. მე ვირჩევ მეორეს : ) და ვემხრობი დაკლებული წონის შენარჩუნების თეორიას, რომლის ასრულებაშიც სამსახურმა (<3)  შემიშალა ხელი: დამერღვა რეჟიმი და საკვების კონტროლი ვეღარ შევძელი. თან ნერვულმა სისტემამაც მიმტყუნა და საკუთარ თავს საჭმელების ერთი თვე მივუძღვენი (ზედმეტი კილოგრამებიც )

ჩემი ახალი დიეტის შთაგონება მიშკა გახდა, ჩემი ჯგუფელი. მან ზუსტად ორი კვირის განმავლობაში შეძლო იაპონური დიეტის დაცვა და შვიდი კილოს დაკლება! როდესაც ვსვამდით, მიშკა რძეს მიირთმევდა. ვქეიფობდით და ფოლგიდან მოხარშულ თევზს ჭამდა.  გადავხედე ამ იაპონურ დიეტას. ძირითადად, სასარგებლო საჭმელებისგან შედგება: თევზი, ხორცი, ბოსტნეული, ხილი, რძის ნაწარმი… თან საკმაო რაოდენობით.

შევძლებ?

ჩემმა მეთოდმა გაამართლა: ბლოგზე დიეტის დღიურის წარმოება საკმაოდ ეფექტურია. უფრო პატიოსნად იცავ და მკითხველებისთვის ნედლი შედეგების გამხელა გინდა.

ასე რომ, წავიდა იაპონური დიეტა : ) უფრო სწორედ, ხვალ წავა. საღამოს კი დაწვრილებითი ცნობებით შემოგიერთდებით.

გკოცნით, თქვენი ზედმეტწონიანი (ჯერჯერობით!)  Dissolved Girl

I love To-Do Lists

იცით, რა მიყვარს? უზომოდ დაკავებული რომ ვარ. იმდენად დაკავებული, რომ უსაქმურობას და ლოგინში კოტრიალს ვნატრობ. სულ საათზე რომ იყურები და to do list-დან გაკეთებულ საქმეებს რომ შლი. მმმმ მიყვარს ძალიან : )
ახლაც დაღლილი ვარ. ბლოგზე ვწერ და თან მეძინება. ხვალ მაქვს გემრიელი დღე: დილით აერობიკა, მერე გაზეთის სასტავთან შეხვედრა, მერე ჩემი მაძუნგალის ნახვა და სამსახური. გულს უხარია რა ხშირ-ხშირად ხსენება :ხამი:
დღევანდელი მენიუ: უშაქრო ყავა, ფენოვანი ხაჭაპური, კაპუჩინო და გრეიფრუტი. ფენოვანი სამ საათზე ვჭამე, მეპატიება ეგეც
გავქცუნდიიი

დამსახურებული ჩიზი

ბლოგი, ცოტა არ იყოს, მივივიწყე. ცუდ ხასიათზე ვიყავი და არ მინდოდა, რომ ეს გრძნობა აქაც გადმომეტანა. მოკლედ, ახლა კარგად ვარ, მხნე და მხიარული ამიტომ, მოგელსამებით, ჩემო მკითხველებო :*

პასკებმა და სხვადასხვა გემრილობებმა დიეტა დამირღვია. მაგრამ, ვთვლი, რომ უმნიშვნელოად. რამდენიმე ნაჭერი პასკა და ხაჭაპური (ისიც დღისით) კატასტროფა არაა.  კლების პროცესი ნელ-ნელა მიდის. არ ვიწონები. ველოდები, როდის ჩავიცვამ ჩემს დავიწროებულ შარვლებს თავიდან.

კარგი ამბები მაქვს. როგორც იქნა : ) დიდი ხანია, რაღაც გამორჩეულად კარგი არ მომხდარა. გახსოვთ ადრე რომ ვწუწუნებდი?  ჰოდა, მუშაობა დავიწყე : ) არა ჟურნალსიტიკაში, სამწუხაროდ. მაგრამ, იმედი მაქვს, რომ ეს საქმეც გამოვა. ასე რომ, სტიმული, ენერგია და ხალისიანი განწყობა ბლომად მაქვს.

დილა ვარჯიშითა და დაჭიმული მხრით დაიწყო. იქიდან გავქანდი ოფისში, სადაც სამი საათი შემოვრჩი. სამ საათამდე მშიერი ვიყავი  იქიდან გამოსულმა კი გადავწყვიტე თავი გამენებივრებინა და ჩიზბურგერები მივირთვი. ხაჭო და ყველი არანაირად არ მეყოფოდა, ისეთ დღეში ვიყავი.

ჰო, მართლა:  ერთ საღამოს ძალიან მოწყენილი ვიყავი და უსაქმურობისგან აიზეკის სააპლიკაციო ფორმა შევავსე. დღეს დამირეკეს და მეორე ტურში გახვედიო თუ ვინმეს რამე გამოცდილება გაქვთ ამ თემასთან დაკავშირებით, გელით.

გკოცნით, თქვენი Dissolved Girl

Day 10

თარიღი დამრგვალდა.
სამწუხაროა, რომ ჩემი სასწორი აფრენს. შეიძლება ერთ დღეს 60 კგ გიჩვენოთ, მეორე დღეს კი 53. ამიტომ, ზუსტად არ ვიცი, თუ რამდენი მაქვს დაკლებული. მაგრამ კილოგრამებს არ დავდევ, მთავარი შედეგია. ჩემს უმთავრეს პრობლემას თეძოები და მუცელი წარმოადგენს. შეიძლება ითქვას, რომ მუცელი წარმოადგენდა დილით ჯინსის ჩაცმის დროს სასიამოვნო გაოცება დამეუფლა: თავისუფლად შევიაკრი და არც გვერდებს არ შევუწუხებივარ. ოთხი გავკეთილისა და ათდღიანი დიეტისთვის კარგი შედეგია, იმჰო.
სამაგიეროდ, ხასიათი მაქვს ზღმარტლივით. ყველაფერი ნერვებს მიშლის და სულ გაღიზიანებული დავდივარ. აი, თუნდაც, ლექციაზე რომ იტყვის ვინმე რაღაც დებილობას, მინდება რომ ავდგე და ვურტყა ან რაიმე მსგავსი. ოთახში ბორიალის დროს საწოლის კიდეს რომ მივარტყამ ფეხს ლამის ლოგინი მოვისროლო. ერთი გოგოა ფეისბუქზე, იმდენ დებილობა სურათს დებს, რომ მინდა გამოვლანძღო და წავშალო.
კანfეტი ვარ, მოკლედ : )) ყველაფერს კვების რეჟიმის შეცვლას და სხვადასხვა ცხოვრებისეულ პრობლემებს ვაბრალებ.
რაც მთავარია, შედეგი ჩანს და მინდა, რომ უფრო მალე დავინახო. დღეს ვარჯიშიდან მოსულმა წიწიბურა, ყველი და ხაჭო მივირთვი. თუ დღეს კარგად მოვიქცევი, ხვალ ერთ ნაჭერ პასკას დავიმსახურებ : )