Tag Archives: ბლოგი

ჩემი მეორე ბლოგოპროექტი

11 Sep

ძალიან მიყვარს ისეთი ბლოგები, სადაც ახალი  პოსტები ყოველდღიურად იდება. ვიცი, მთავარია ხარისხი და არა რაოდენობა, მაგრამ მაინც არასასიამოვნოა, როცა რაიმეს წასაკითხად ხსნი ამოჩემებულ გვერდს და იქ ერთი კვირის, ან ერთი თვის წინანდელი პოსტი გხვდება.

გუშინ ღამით დამაინტერესა, შევძლებდი თუ არა ერთი თვის განმავლობაში ყოველდღე წერას. დღის ბოლოს თითო პოსტი, გამომდინარე თავად დღიდან. ეს არ იქნება დღიური და არც მოკლე ანგარიში. მე თვითონაც არ ვიცი რა გამოვა, პრინციპში :)

ჩემი ბლოგი ყველაზე კითხვადი სწორედ ჩემი პირველი ბლოგოპროექტის დროს იყო. ვნახოთ, რამდენად გაამართლებს მეორე.

 

ბლოგის რემონტი

3 Jun

ვერასდროს ვერ ვიფიქრებდი, რომ ბლოგის დიზაინის შეცვლა ასეთი რთული იქნებოდა. აქამდე რენდომ თემით ვსარგებლობდი, რომელსაც არც ჰედერი და არც სხვა პრიბამბასები არ უყენდებოდა. მაგრამ, ამ მზიან და საზაფხულო დღეებს ის ნაცრისფერი ბლოგი საერთოდ არ უხდებოდა. ამიტომ, რეორგანიზაცია გადავწყვიტე.

ბლოგის რემონტი ბინის რემონტისგან დიდად არ განსხვავდება. ყველაფრის შენს გემოზე მოწყობა საკმაოდ რთულია.  თუკი ბინის ამბებში ფინანსებში ხარ შეზღუდული, აქ დიზაინი და სასურველი რეზოლუციის ფოტოები ჭირს. არჩევ, არჩევ, ჩასვამ და ცუდად გამოიყურება. შლი და ისევ თავიდან იწყებ, სანამ ისეთ გარემოს არ შექმნი, სადაც თავს საკუთარ ოთახში, საკუთარ სახლში არ  იგრძნობ.

კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება ჩემს ახალ ბლოგზე, სადაც ყველაფერია, რაც მიყვარს და მყუდროებას მიქმნის.

ჰედერის გარდა, ვერ ავარჩიე :(

ჩემი პირველი ბლოგოპროექტი

15 May

“ჯანსაღი ცხოვრების წესი”  ყველაზე პოპულარულ ცნებად იქცა.  ჩვენთან თავს არავინ იკლავს სწორი კვებითა და ვარჯიშით, ვერც დილაობით შეხვდებით მორბენალ ადამიანებს და ვერც საღამოს. შესვენების დროს საშაურმეებთან ნამდვილი რიგი დგება, ხოლო სახლიდან წამოღებულ მწვანე სალათს არავინ არ მიირთმევს. ჩვენი ვარჯიში გაჩერებამდე ან მანქანამდე არსებული მანძილია, მერე ვდევართ მთელი დღე და საღამოს იგივე მარშრუტს ვასრულებთ.

მოკლედ, ძალიან მოსაწყენია ასე ცხოვრება, ძალიან! დასანანია, როცა ცხოვრების საუკეთესო წლებს  კამეჩივით ატარებ. მაინც მჯერა, რომ ნელ-ნელა შევიცვლებით და ჯანსაღი ცხოვრების წესი ჩვენთვისაც აქტუალური და მისაღები გახდება.

ანუკი წერდა, რომ ყოველთვის სურდა ბლოგზე რაიმე პროექტის წამოწყება, რომელშიც მკითხველებიც ჩაერთვებოდნენ და ერთად იმჯსელებდნენ. დღეს მომივიდა აზრი, რომ ასეთი პროექტის გაკეთება ხვალიდანვე შემიძლია, სათაურით

ჯანსაღი ცხოვრების ერთი კვირა 

ანუ, ერთი კვირის განმავლობაში ყოველდღე ვივარჯიშებ, ჯანსაღად ვიკვებები, მინიმალურ დროს დავუთმობ კომპიუტერს და ჯდომას (სამსახურში გატარებული დრო არ ითვლება, რა ვქნა) და 22 მაისს, ანუ იქით კვირას დავწერ შედეგებს: ძნელია თუ არა ეს ყველაფერი, რამდენად სასიამოვნოა, რამდენად აქვს აზრი და ა.შ.

კარგი იქნება, თუ ამ პროექტში ყველა ჩავერთვებით და ერთ კვირას მაინც ისე გავატარებთ, როგორც ჯანმრთელი, ახალგაზრდა ადამიანები და არა ოცდამეერთე საუკუნის ქონში და უმოძრაობაში ჩაძირული კამეჩები.

პ.ს. კამეჩებთან ნასინგ ფერსონალ, ეს ისე, ზოგადად. 

 

To blog or not to blog

28 Apr

რა არის ბლოგი?
ვიკიპედიაში ან სადმე ექნება რაიმე სპეციალური განმარტება. საერთოდ, ბლოგი ყველასთვის სხვადასხვა რამეს ნიშნავს. ზოგს ერთი სული აქვს სახლში მოვიდეს და დღის შთაბეჭდილებებით აღსავსე პოსტი დაწეროს, ზოგი სტატიებს თარგმნის, ზოგი იუთუბის ვიდეოებს ყრის და ა.შ.
ჩემთვის ბლოგი უსაქმურობასთან ასოცირდება. ზოგად უსაქმურობასთან კი არა, ჩემს საკუთართან. ამ ბლოგზე წერა დავიწყე მაშინ, როდესაც უსაქმურობა ყელში მქონდა ამოსული და რამით უნდა დავკავებულიყავი. გამომიჩნდა თუ არა სამსახური და თავისუფალმა დრომ შემცირება დაიწყო, პოსტების წერასაც დავანებე თავი.
კითხვასაც. ჩემთვის ადრე საინტერესო ბლოგები მოსაწყენი გახდა და შევეშვი.
მოკლედ, შევეჩვევი ახალ რეჟიმს და იქნებ ჩემშიც გაიღვიძოს ნამდვილმა ბლოგერმა :)

writing

22 Nov

წერა ბავშობიდან მიყვარდა. სულ რაღაცას ვწერდი. თითქმის ყოველ წელს ახალი დღიური მქონდა, ე.წ. მეგობრობის დღიურს კი წელიწადში ორჯერ ვიცვლიდი :) ) თან სასტიკად ვაიძულებდი ყველას შეევსოთ. რამდენი მარგალიტი მაქვს დაგროვილი :)
დღიურების გარდა მოთხრობებს ვწერდი, ნაწარმოებებს:)) თან ნინოსთან ერთად. ჩვენი ერთობლივი ფანტაზია სასწაულებს ახდენდა და “ჰოლივუდ ბულვარი” ნინოს ახლაც შენახული აქვს მგონი :) )
“ჰოლივუდ ბულვარის” გარდა დაწერილი მაქვს პიესა “თავზეხელაღებულთა ხუთეული”, რომელიც ანუკის ძალიან მოწონდა და, ეჭვი მაქვს, დღესაც არ იტყვის უარს გადაკითხვაზე.
წლებთან ერთად ჩემი მხატვრული ლიტერატურით გატაცება მინელდა და, ძირითადად, პრაქტიკული მნიშვნელობის მქონე საგნების წერაზე გადავედი. მაგალითად, ზემოთ ხსენებულ ანუკისთან ერთი წლის განმავლობაში სერიოზული მიმოწერა მქონდა გაჩაღებული. არადა, თვითონ ვაჟაზე ცხოვრობს, მე ვაკეში და სრულიად გაუგებარი ხდება რატომ გადავწყვიტეთ მიმოწერა :) ) უბრალოდ, დედაჩემი მაშინ ვაჟაზე მუშაობდა და ჩვენი ფოსტალიონის როლს ასრულებდა :) ) ეს ყველაფერი მეშვიდე კლასში ხდება, ცუდი არაფერი იფიქროთ ჩემს მენტალობაზე (ანუკისაზე ხო საერთოდ, ორი წლით დიდია ჩემზე :) ). ვერ წარმოიდგენთ, რა ღადაობაა ძველი წერილების წაკითხვა. გული მწყდება, მეტი რომ არ დავწერეთ :(
მერე გავიდა დრო, ჩავაბარე ჟურნალისტიკურზე და, როგორი პარადოქსულიც არ უნდა იყოს, ნელ-ნელა მოვუკელი წერას. ჰოლივუდებზე და წერილებზე არ მაქვს ლაპარაკი, დღიურებსაც აღარ ვწერ. არადა, ჩემი დღიურები ყველაზე ძვირფასია, რაც გამაჩნია. მთელი ჩემი პიროვნებად ჩამოყალიბება მაქვს აღწერილი, ყველა ის მოვლენა, რამაც ჩემს ფსიქიკაზე კვალი დატოვა და დამამახსოვრდა.
ერთ-ერთი მიზეზი, რის გამოც წერა მეზარება, არის ის, რომ წერა მეზარება! ანუ მეზარება კალმის (პასტის) ხელში აღება და წერა. მე ვორდის თაობის წარმომადგენელი ვარ და გაცილებით უკეთ ვბეჭდავ, ვიდრე ვწერ. ბლოგი ვერ დავამუღამე: ის თემები, რისი აღწერაც მინდება ხოლმე, სულაც არ არის განკუთვნილი ფართო აუდიტორიისთვის. ამიტომ ვწერ ასე იშვიათად. უფრო ხშირად დღიურთან დაბრუნება მინდება, მაგრამ როცა წარმოვიდგენ, როგორ უნდა მომტყდეს თითი წერით, “გადამინდება” ხოლმე.
ნათურა აინთო!!!
ვორდში ავკრეფ ჩემს “სადღიურე მასალას”, ამოვბეჭდავ ლამაზ ფურცელზე და შევინახავ :) უკვე წარმომიდგენია, რამდენს დავწერ :)
ეს კი ჩემი დღიურებია, არასრული შემადგენლობით, რამდენიმე დავამატე ამ ფოტოს გადაღების მერე :)

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.