ბაბუ

ჩემი სამსახურის სასადილოში ერთი მოხუცი კაცი მუშაობს. დილაობით სურსათის მძიმე ტომრებით დატვირთულს ვხედავ, შუადღეს კი მაგიდასთან მარტო მჯდარს და მოსადილეს. ჭაღარაა, სულ სუფთად და მოწესრიგებულად აცვია.

მე მიყვარს მოხუცები. მინდა ბედნიერები, ჯანმრთელები და დასვენებულები იყვნენ. მეცოდება ბაბუ, მძიმე ტომრებს რომ დაათრევს, მაგრამ, თან პატივისცემითაც ვიმსჭვალები მის მიმართ-ცხოვრებას რომ არ უშინდება და თავის საქმეს აკეთებს.

დღეს დილით ლიფტთან შევხვდით. დამინახა თუ არა მობრძანდითო, წინ გამატარა. მეც, ღიმილიანი, შევედი და ორივემ დაბლა დავიწყეთ ჩასვლა. უცებ ბაბუს მარჯვენა ხელის არათითზე ოქროს რგოლი შევნიშნე. ძალიან ამიჩუყდა გული. წარმოვიდგინე, რომ სახლში ჭაღარა ცოლი ელოდება ხელების კანკალით უმზადებს საღამოს ჩაის, დილით კი არარსებულ მტვერს აცლის ტანსაცმლიდან.

სიბერე ძალიან არ მინდა. მაგრამ თუ ასე სიყვარულით დავბერდებით, ყველაფერზე თანახმა ვარ!

85e23c49590d76d7ff2a1877a895c424ჩვენი ქორწილის წლისთავი, ვენეცია, 2064  წელი <3

*****

ხანდახან მგონია, რომ სუპერმენი ვარ.

აბა სუპერმენი რომ არ ვიყო, როგორ მოვასწრებდი სრულ განაკვეთზე მუშაობას, სწავლას, სახლის დალაგებას, საჭმლის კეთებას, ქმარს, მეგობრებს, ოჯახს ერთად?

ხომ არ ჯობია ამ ყველაფრის ნაცვლად დავჯდე და ვიწუწუნო, როგორი დაკავებული ვარ და როგორ არაფრისთვის მრჩება დრო?

1508201_581949521883189_293666166_nარ ჯობია!

Thank’s a million!

ამ ბოლო დროს უზომოდ გულჩვილი გავხდი. უმნიშვნელო რამეზეც კი ყელში ბურთი მეჩხირება, ცხვირი მეწვება და თვალები ცრემლებით მევსება.

გული მიჩუყდება ბედნიერი ადამიანების, სიყვარულის, თანადგომის, სიხარულის დანახვაზე, სევდიანი ისტორიების მოსმენაზე…

გუშინ გული ნექტარმაც ამიჩუყა ერთი ძალიან კარგად დაგეგმილი და თბილი აქციით-thank’s a lot! პირობა მარტივია: შედიხარ, წერ მესიჯს, თუ ვის უხდი მადლობას და რისთვის და აქვეყნებ. სტიკერი მომენტალურად ჩნდება ნექტარის გვერდზე უამრავ სხვა მადლობას შორის. ამდენი პოზიტივის ერთად ყურება ძალიან სასიამოვნოა! და გულისამაჩუყებელიც: გუშინ მთელი საღამოს თავს კომპიუტერის მიღმა ვმალავდი, არ მინდოდა თანამშრომლებისთვის იმის ახსნა, თუ რატომ მიკანკალებდა ნიკაპი და მიბრწყინავდა თვალები.

1 2 3 4 5

მადლობელი ვარ ღმერთის, რომ ყველანი ჯანმრთელები ვართ.

მადლობელი ვარ დედაჩემის, რომელიც ჩემთვის მისაბაძი დედა და ადამიანია.

მადლობელი ვარ მამაჩემის, რომელიც ყოველთვის ყველაფერში გვერდში მედგა, არასდროს მოუხვევია თავისი აზრი და ყოველთვის ჩემით ამაყობდა.

მადლობელი ვარ ჩემი მეუღლის, რომელიც ამქვეყნად ყველაზე მზრუნველი, ყურადღებიანი, თბილი და ერთგული ქმარია.

მადლობელი ვარ ჩემი მამიდის, ბიძის, მამიდაშვილების, რომლებიც დედისერთობას არასდროს მაგრძნობინებდნენ.

მადლობელი ვარ ჩემი ახალი ოჯახის, რომელმაც პირველივე დღიდანვე საკუთარი შვილივით მიმიღო.

მადლობელი ვარ ბუსასი, ჩემი სასუნა კატის, რომელიც ყველაზე ფუმფულა და საყვარელი ვინმეა.

მადლობელი ვარ ჩემი მეგობრების, რომლებიც ცოტა არიან, მაგრამ მუდმივად არიან და სულ იქნებიან.

მადლობელი ვარ იმისთვის, რომ ამ ყველაფრის დანახვა და დაფასება შემიძლია.

7

სამშაბათ დილის სიმყუდროვე

დღეს დილით ერთ-ერთი ქუჩის კუთხეში სამი კატა დავინახე: დედა თავის ორ კნუტთან ერთად.

სამივე იწვნენ, შეკეცილი თათებით და მკერდში ჩამალული ცხვირით, თვლემდნენ.

მხოლოდ დედას ჰქონდა თვალები ნახევრად გახელილი და ყურები დაცქვეტილი.

უცებ ძალიან მომენატრა ჩემს ბუსასთან გაღვიძება, ცალ თვალს რომ ვახელდი და მრგვალად დახვეულს რომ ვხედავდი ჩემ გვერდით, ასევე ცალ თვალ გახელილს.

20131130_192014

moment of peace

სამსახურში ვარ.

ერთ-ერთ პროცედურას ვწერ.

ჰიმის პლეილისტი მაქვს ჩართული.

შესვენებების დროს კოტლერს ვკითხულობ.

გასხივოსნებული ვარ ^_^